One down, three to go!

We zijn weer een stapje verder! De RFA-sessie is technisch succesvol verlopen en ik ben weer lekker terug thuis.

Van de ingreep zelf heb ik niets meegekregen. Pas toen ze me naderhand weer terug van de scan tafel in mijn ziekenhuisbed legden, werd ik een klein beetje wakker. De eerste uren waren vrijwel hetzelfde als na de biopsies: ademen doet zeer en je hebt buik- en rugpijn. Na een aantal uren zakt dat en wordt het meer oncomfortabel dan echt pijnlijk. Helaas was de rit naar huis donderdag echt nog te heftig geweest, dus ik ben een nachtje in het ziekenhuis gebleven en ben gisteren eind van de ochtend terug naar huis gekomen.

De ingreep is in principe succesvol verlopen. De tumor in segment 5 hebben ze goed kunnen wegbranden. Van de tumor in segment 7 wisten we vooraf al dat de kans groot was dat ze die niet konden bereiken. Dat bleek inderdaad het geval. Een tegenvaller? Niet echt, want als de RFA niet had gelukt en/of geen optie was geweest, had bestralen sowieso gemoeten. En om te kunnen bestralen, moeten markers geplaatst worden rondom de tumor. Ik had deze ingreep dus toch al moeten ondergaan om die markers te plaatsen en eigenlijk is het dus winst dat er dan nu ook alvast één tumor weggebrand is! Natuurlijk, twee wegbranden en geen bestraling had beter geweest, maar goed, dat bleek niet mogelijk, dus is dit het hoogst haalbare.

Op dit moment is de pijn goed te doen. In rust voel ik nauwelijks iets. Bij transfers en inspanning doet het zeer. Maar ja, dat kan ook niet anders en is volkomen logisch. Verder ben ik vooral heel erg moe en dat zie ik als een goed teken. Mijn lijf is hard aan het werk om de tumor resten op te ruimen en de lever is zich aan het herstellen. En zonder nu al te zweverig te willen worden, ben ik vooral heel erg dankbaar voor mijn lijf en heb ik ontzag voor de werking ervan. Er is een tumor van 1cm met nog marge er rond weggebrand, er zijn draadjes rond de andere tumor geplaatst en de mechanismen in mijn lijf treden automatisch in werking, gaan dat opruimen en de komende weken groeit mijn lever weer terug aan en komt er gezond lever weefsel voor in de plek. Ik bedoel, hoe indrukwekkend is dat?!
Tijdens de ingreep hebben mijn armen boven mijn hoofd vastgebonden gelegen. Mijn linkerschouder is na de operatie in januari al wat minder soepel en is nu tijdelijk compleet overzet. Hij hangt af, heb kleine spiertrekkingen in mijn bovenarm en gebied in en rond oksel en kan mijn arm niet goed omhoog krijgen. Voor nu even vervelend, maar ik ga er van uit dat dit vanzelf wel weer wegtrekt de komende dagen.

Komende week gaan ze van oncologische chirurgie overleggen met mijn oncoloog over de vervolgstappen. Nu de ene tumor weg is en bij de andere de markers geplaatst zijn, is het natuurlijk de grote vraag of de noodzaak er nu nog is om eerst te gaan bestralen of dat we dat naderhand doen. Mijn bekken en oksel (waar zeer waarschijnlijk nog 3 aangetaste klieren zitten) moeten toch ook nog behandeld worden, dus mogelijk kunnen we de bestraling van de lever dan combineren met die behandelingen en nu eerst de chemo starten. Of misschien niet, maar daar gaan ze dus over nadenken. En dan word ik de 22e of 25e weer gebeld met hun beslissing en hoe we verder gaan. Tot die tijd rust ik lekker uit!

Iedereen weer ontzettend bedankt voor jullie medeleven via appjes, lieve kaartjes, mailtjes etc. Het doet me goed en ik waardeer het enorm!

13 gedachten over “One down, three to go!

  1. Hoe ongelooflijk positief jij hier in kunt blijven staan en natuurlijk is het zoals het is, maar je moet het toch maar allemaal ondergaan en een plekje zien te geven.Geniet van de 2 mannen om je heen en doe rustig aan en leef weer toe naar de 22-ste of de 25.De 22-ste is de dag naarHemelvaart,mogelijk minder bezetting,maar dan meteen na het weekend.Heel veel sterkte meis en beterschap.je bent een topper.

    Like

  2. Inderdaad
    Hoe positief ben jij!!
    Daar kunnen nog velen een voorbeeld aannemen!
    Rust maar lekker uit
    En deze kan je afstrepen!
    Hou vol lieverd!

    Like

  3. Fijn, weer een stapje verder en goed verlopen. Al vaker heb ik je laten weten dat ik diep respect heb voor de manier waarop jij met je ziek zijn omgaat. Wat fijn om zo positief in het leven te staan, het zal herstel zeker ten goede komen. Veel sterkte voor de komende tijd. Een warme groet,

    Like

  4. Hoi Do, wat een stap voor uit weer voor je en wat knap wat ze toch allemaal kunnen.
    En superknap dat een lichaam zichzelf zo kan herstellen.
    Rust maar lekker uit dat je fitter bent voor de volgende veldslag.

    Marja en een poot van Fleur

    Like

    1. Do wat ben je toch een kanjer om dit alles zo duidelijk voor ons op te schrijven. Ik snap dat je het dan voor jezelf op een rijtje zet in je hoofd. Maar dan nog. Je heldere uitleg en optimisme maakt dat ik me klein voel want ik weet niet of ik dit zou kunnen. Schouderklopje voor jezelf en hou je taai.😘

      Like

  5. Here I am half way around the world, thinking of you and hoping with all my heart the procedure would go well – and it did. I am so thankful, and so very pleased for you Dominique. You are a brave, strong, positive lady! Rest up now and let your beautiful body heal. Ulli, Mika and your family must be relieved to have you home. Much love and many hugs from Australia. Judy McShane xx

    Like

  6. Hoi Do, fijn dat je van de ingreep niets mee gekregen hebt. Hopelijk wordt de pijn in de loop van de komende dagen steeds minder.
    Goed dat je zoveel vertrouwen in je eigen lichaam hebt. Jij bent de enige die jouw lichaam kent.
    Succes en sterkte met de volgende behandelingen.
    X Ineke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: