Een pittige week

Als ik iets nieuws en onbekends ga doen, probeer ik daar altijd blanco en onbevangen in te gaan. Vaak werkt dat prima en op zich was dat nu ook het geval, ware het niet dat ik de bestraling wel een tikkeltje had onderschat en zodoende het deksel op mijn neus kreeg. Je lever is natuurlijk een harstikke vitaal orgaan en de dosis bestraling is extreem hoog. Als ik ietsje verder had doorgedacht, had ik dus kunnen bedenken dat de kans heel groot zou zijn geweest dat er een reactie van mijn lijf kwam. En die kwam er, geen twijfel mogelijk!

De eerste tegenvaller was dat de duur van de sessie met ruim een kwartier was verlengd en we het dus niet meer hebben over 30 minuten doodstil met je arm boven je hoofd liggen, maar over ruim 45 minuten… Ik kan je vertellen… dat is lang. Heel lang. Laat ik voorop stellen dat iedereen echt heel erg aardig is en ze hadden ook aangegeven dat als ik even pauze wilde, ik zachtjes mijn hand moest oplichten en dan zouden ze de boel onderbreken en kon mijn arm even naar beneden. Maar ja… laten we eerlijk zijn, je wilt geen zeikerd zijn en daarbij komt dat je het besef van tijd compleet kwijt bent. De radio staat aan, dus je kunt liedjes tellen, maar ook daar raak je de kluts kwijt, want je brein is aan vanalles en nog wat aan het denken om af te leiden van de pijn van die arm boven je hoofd. Dus uiteindelijk ga je tot het uiterste. Dat alles leidde er toe dat ik maandag mijn lijf tot het uiterste getergd heb, waardoor de reactie niet mals was. Eenmaal terug thuis uit Rotterdam begon ik met overgeven en dat bleef ik tot ’s nachts doen. Ik was compleet uitgeput en dinsdagochtend heb ik dan ook met de radioloog-oncoloog gebeld of ik wat voor de misselijkheid kon krijgen. Was zo geregeld en de rest van de dag heb ik k.o. gelegen. Woensdag pakten we een extra keertje pauze en dat werkte al beter. Hoefde naderhand maar twee keer over te geven (waarvan de eerste keer toen we de tunnel in reden, primeur! Ik ben de eerste uit mijn familie die overgevend de Westerscheldetunnel doorgereden is!) en was nog altijd heel erg moe, maar stukken minder beroerd. Vrijdag hebben we om de twaalf minuten pauze gehouden en dat was goed vol te houden. Houden we er in voor morgen en woensdag! Was naderhand wel misselijk, maar heb niet over hoeven te geven. De vermoeidheid blijft, maar alleen al het op en neer reizen is al vermoeiend, dus laat staan als er dan ook nog een hoge dosis straling bij komt.

We hebben er dus voor gekozen om heen en weer te gaan. In het ziekenhuis kon ik sowieso niet blijven en daar rust je ook niet uit. Alternatief had een kamer te huren in het Familiehuis Daniel den Hoed of een huisje op een park, maar ook dan is het maar afwachten of je echt aan je rust kan komen. Thuis krijg je die wel optimaal en is alles gewoon goed aangepast. En eigenlijk ben ik ook heel blij dat ik gewoon alleen thuis was en niet mijn ouders constant om me heen had. Ik had genoeg aan mezelf en kon geen prikkels verdragen, omdat ik zo beroerd was.

Morgen en woensdag nog en dan zit het er op en zijn er weer twee tumoren de nek om gedraaid!

Hier zie je de tafel waar ik op lig en met het matras. Ik lig ook nog onder een dekentje, want het is er best koud. De “scheerapparaat-kop” van de CyberKnife, het bestralingsapparaat, draait om je heen. Aan het uiteinde zit een venstertje waar allemaal metalen schotjes achter zitten die in verschillende “figuren” open gaan. Hier komt de straling doorheen en zo krijg je verschillende dosis straling in verschillende patronen vanuit verschillende hoeken. En als het dan goed is, is na vijf sessies een levertumor van een kleine 8mm foetsie!

11 gedachten over “Een pittige week

  1. Wat een mijlpijl! Het eerste van je familie die in de tunnel moest overgeven!
    Do, ik heb het afgelopen week zó vaak aan je gedacht. En ik vraagde mij af of jullie heen en weer zouden rijden of idd blijven in R’dam. Ik snap zeker je keus om naar huis te gaan. Oost -West-Thuis-Best zeggen ze, en dat is idd zo. Heel veel sterkte met de komende bestralingen; en straks is die tumor weg! (de volgende mijlpijl? 😉 )

    Like

  2. Lieve Do
    Wat kan je ondanks alles toch positief blijven en alles goed vertellen.
    Ik hoop dat je de laatste sessies goed doorkomt en dat een positief effect geeft.
    Hou je sterk!
    Denk aan je
    Liefs Elly

    Like

  3. Bedankt voor je update. Wat zie je toch weer af. Heel fijn dat ze zo goed naar je luisteren. En dat je daardoor minder beroerd bent na de behandeling. Hou je rustig en succes met de volgende behandelingen.
    Het allerbeste!

    Like

  4. Wat ben je sterk Dominique, jouw discipline is hoog.???? Liefs van mij Els

    Get Outlook for Android

    ________________________________

    Like

  5. Dank je wel voor je update en wat heb jij een moeilijke week achter de rug meid. Ik bewonder je kracht en moed die je uitstraalt en hebt dat zou ik nooit op kunnen brengen.
    Maar ja weinig keus en we gunnen je zo graag dat je nog vele ongestoorde en fijne jaren te ge moet gaat. Je stond weer bij de voorbeden afgelopen weekend en daar ga ik mee door. Heel veel sterkte met de laatste twee behandelingen. We denken aan je!

    Like

  6. Heb vaak aan je gedacht afgelopen week en erg benieuwd of het meegevallen of tegengevallen was. Dank je wel dus voor je update. Dat het een pittig weekje was dat kun je gerust zo stellen.
    Wat ben jij toch een kanjer om zo positief te blijven onder zulke heftige omstandigheden.
    Nog twee sessies te gaan waarvoor ik je heel veel sterkte wens.
    Ik denk aan je!! Warme groetjes van mij

    Like

  7. Dear Dominique, what a tough week it has been and I can only imagine how difficult the treatment, nausea, tiredness and all that travelling has been for you. Three down, two to go! So much better they let you take a break every twelve minutes on Friday. You are on the home run now and tis wonderful those two tumours will be gone for good. Take care, all the best for Monday and Wednesday. Love and hugs for a good outcome. xx

    Like

  8. Wat een zware week,maar wat blijf je ondanks alles zo krachtig en positief.Veel succes en sterkte voor de komende week.

    Like

  9. Do wat een week. Ik kan me goed voorstellen dat je genoeg aan jezelf hebt. Aftellen nu nog 2x en dan hopen dat je weer een “schone” lever hebt. Sterkte en veel liefs Hanny

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: