CHEMO 01 | Een bewogen week

Goedemorgen vrienden! Ik groet jullie vanuit mijn ziekenhuisbed. Ben gisteren opgenomen met flinke koorts omdat m’n witte bloedcellen en bloedplaatjes te laag waren en krijg nu antibiotica via het infuus. Een anti-climax van een toch wel zeer bewogen en heftige week. Ga er even goed voor zitten, want er is een hoop te vertellen!

Donderdag 23 juli om 11u was het zover en ging de eerste zak chemo er in. Mooi rood is niet lelijk! Je urine wordt trouwens net zo mooi rood en soms zelfs je traanvocht ook! Alles ging voorspoedig en met een goed uur zaten beide zakken en de naspoelingen er in. Eind van de middag begon ik moe te worden en ’s avonds zette het door. Vrijdag en zaterdag verergerde het. Ik dacht echt dat ik in de afgelopen 20 jaar wel alle levels van vermoeidheid had leren kennen, maar jongens… dit sloeg alles! Daarnaast was ik misselijk en had weinig trek, maar gelukkig niet hoeven overgeven. En dan was er nog het wazige zicht, hoge hartslag en hartkloppingen, was erg suf… nee, het was zeker geen pretje.

Zaterdag kreeg ik de Neulesta injectie om de aanmaak van bloedplaatjes te stimuleren. Achteraf gezien gelukkig dat ik die kreeg, want anders had het nu waarschijnlijk nog meer uit de hand gelopen. Maar boy oh boy, wat een bagger is dat! Na een uur trok m’n borstkas samen en kreeg ik het super benauwd. Mika lag naast m’n bed te slapen en ik dacht, goh z’n neus ligt in de verdrukking. Tot ik me realiseerde dat het mijn eigen ademhaling was die zo piepend was! Heel veel pijn in mijn blaas en darmen en had het ijskoud. Ik kon niet plat liggen vanwege de benauwdheid, dus ben zittend in bed in slaap gevallen en toen ik na een uur wakker werd, was alles weer normaal. Vaak voorkomende bijwerkingen van de injectie zijn botpijn en gevoel van grieperig zijn, dus heb preventief paar dagen paracetamol geslikt en daarmee was dat allemaal goed onder controle.

Zondag was de slechtste dag qua klachten en begon m’n smaak ook te veranderen. Eten dat anders smaakt, texturen die me gingen tegenstaan (bv. aardbeien en kersen) en neigde meer naar zuur en hartig. Beetje uitpuzzelen wat nog wel smaakt en lekker is. Vanaf maandag zat alles langzaamaan weer in de lift. Iedere dag ietsje beter en woensdag en donderdag voelde ik me eigenlijk best wel goed! Ik dacht, nou mooi, het ergste is achter de rug, nu nog een weekje lekker uitrusten en dan kunnen we er weer tegenaan! Was allebei de dagen keertje mee de honden wezen uitlaten, had wat meer energie en eetlust. Wel merkte ik dat m’n bloedwaarden aan het zakken waren. M’n tandvlees was geïrriteerd en snel bloedde en op een gegeven moment scheurde een nagel in en duurde langer voor bloeden stopte. Maar niks onoverkomelijks. Donderdagvond toen ik ging slapen, was ik er zelfs nog van overtuigd dat de fysio vrijdags gewoon door kon gaan!

En toen werd ik vrijdagochtend wakker… Ik voelde direct dat het geen goede dag zou gaan worden. Was ’s nachts paar keer wakker geweest en toen merkte ik dat ik behoorlijk keelpijn aan het krijgen was. Maar die ochtend was alles me teveel. Ik was weer zó moe, had weer stevige hartkloppingen en hoge hartslag, enorme keelpijn, ademhalen deed zeer, koude rillingen. Voor de zekerheid maar even temperaturen en zat rond de 39.0°C. Boven de 38.5°C is ziekenhuis bellen, maar ik dacht,  misschien zakt het wat als ik nog even ga slapen. Was inderdaad zo, maar de rest van de dag bleef het steeds zo rond die 38.5°C. Dus ’s middags toch maar even de dagbehandeling gebeld. Zoals verwacht moest ik naar de Spoedeisende Hulp komen. Daar bloed gecheckt, longfoto’s gemaakt, urine op kweek gezet en een COVID-test omdat ik keelpijn had. Het gekke was, dat ik me toen al veel beter voelde dan ’s ochtends. Had nog wel 38.8°C, maar had dus eigenlijk het idee dat we alweer op de goede weg terug waren. Helaas bleek uit het bloedonderzoek dat ik momenteel eigenlijk geen bloedplaatjes meer heb en nog nauwelijks witte bloedcellen, dus dat betekent minimaal 3 dagen opname en antibiotica via infuus. En eigenlijk vond ik dat heel prima. Mijn lijf heeft zo hard gewerkt en nu krijgt het even een break en een steuntje. Lig heerlijk alleen op een tweepersoonskamer in “druppel isolatie” tot de uitslag van de screening er is. De sneltesten zijn op, dus waarschijnlijk is de uitslag er pas op z’n vroegst eind van de middag, misschien pas morgen. Jammer genoeg mag Mika tot die tijd niet op bezoek komen. Er is sowieso alleen ’s avonds bezoekuur en mag maar één persoon langskomen die niet tussentijds mag wisselen met iemand anders.

Woensdag was trouwens ook de dag dat m’n haren begonnen uit te vallen. Eigenlijk zou ik vanochtend kort geknipt worden, maar ja, kwam even een ziekenhuisopname tussendoor. M’n hoofdhuid voelt aan alsof hij erg verbrand is door de zon en trekt, dat gevoel als je het elastiek uit je haren haalt nadat je een dag een heel strakke paardenstaart hebt gedragen. Heb nog niet echt kale plekken, maar m’n staart is nog maar een dun flosje. Zal blij zijn als het kort is, want het zit nu eigenlijk alleen maar in de weg.

En dan is er nog goed nieuws te melden over een haarwerk! Een vriendin las over een stichting die gedragen haarwerken inzamelt en die kostenloos uitleent aan kankerpatiënten. Geweldig initiatief en komende week gaan ze een pakket voor me samenstellen en sturen ze een aantal haarwerken op waarvan ik er eentje mag lenen voor de tijd dat ik kaal ben.

Gefeliciteerd, je hebt deze hele lap tekst doorgelezen en bent aan het einde beland! Alles bij elkaar was het dus wel een heftige week, maar ik denk dat het ook heftiger is, omdat alles nieuw is. Je weet nu beter wat je kan verwachten, gaat voelen etc. En dat het nu een opname is geworden, wil niet zeggen dat ik hier over 2, 4 en 6 weken weer lig. Kan, maar hoeft niet.

Oorspronkelijke plan was dat woensdag m’n bloed weer gecheckt zou worden om te kijken of de kuur voor donderdag door kan gaan. De internist kwam zojuist op ronde en zij heeft er een hard hoofd in dat m’n waarden al zo snel hersteld zouden zijn. Het is immers niet dat ze iets moeten verhogen; ze zijn nu zo goed als verdwenen dus zó snel… ze denkt van niet. We gaan er nu dus maar van uit dat het een weekje langer herstellen wordt en de volgende kuur niet 6 maar 13 augustus zal plaatsvinden…

Bedankt voor alle lieve en opbeurende kaarten en berichtjes die ik weer mocht ontvangen de afgelopen week en er ongetwijfeld zullen volgen n.a.v. deze blog. Het doet me ontzettend goed te weten dat jullie met ons meeleven en aan ons denken in deze pittige tijd! 😘

17 gedachten over “CHEMO 01 | Een bewogen week

  1. Nou nou dat is me wel een start die je weer mee hebt gemaakt de afgelopen tijd. Kan me voorstellen dat je soms op kijkt van alle veranderingen die de chemo met zich mee brengt.
    Het zijn allemaal nare ontdekkingen eigenlijk, maar ooit komt het weer goed meis.
    Jammer dat je weer in het ziekenhuis ligt, maar ja als je zo beroerd bent dan wil je volgens mij dat vanzelf wel.
    Met de goeie zorg om je heen en de ervaring van artsen en verpleegsters kunnen ze je misschien toch alles wat lichter maken.
    Hou je taai en hopelijk kan je donderdag doorgaan, uitstel is wel even fijn maar het moet toch gebeuren dan kun je er maar beter vanaf zijn.
    Dikke knuffel, Fleur en Marja

    Like

  2. Lieve Do, zo “fijn” om weer een bericht van je te krijgen. Ik moet zo vaak om je denken. Wat een week is dat geweest. Hou vol meissie, de eerste klap heb je uitgedeeld in dit proces. Nu op krachten komen. Heel veel liefs 😘

    Like

    1. Jeetje wat een heftige week. Hopelijk doorsta je de volgende chemo wat beter. Wat een mooi initiatief van die haarwerken!
      Sterkte komende tijd 😘

      Like

  3. Joh, Dominique,

    wat een ” positieve ” mail ondanks wat je hebt meegemaakt de afgelopen tijd. Het komt allemaal wel binnen, niet alleen bij jou, ook bij mij. Ik las het met verwondering.
    Heel veel liefs en geniet van de zomer, ik zie je vast in september want ik ga maandag naar Noorwegen en kom via half Nederland gezien te hebben weer hier.

    Liefs van mij Els

    Get Outlook for Android

    ________________________________

    Like

  4. Hoi Do, je hebt weer flink af moeten zien. Jammer dat je iedere keer weer moet ervaren wat er allemaal bij komt kijken. Ze kunnen wel vertellen wat de bijwerkingen zijn, maar als je die dan hebt, besef je pas echt wat het inhoudt.
    Fijn dat je tijdelijk een pruik kunt lenen. Ben benieuwd wat je uit kiest.
    Weer veel sterkte en houd je taai!
    https://tse2.mm.bing.net/th?id=OGC.2c9fcea08ae13d7071e090645890a9b2&pid=Api&rurl=https%3a%2f%2fmedia.giphy.com%2fmedia%2fQSF7lNvXSQhxu%2fgiphy.gif&ehk=jW9i%2fbDz6fZDQisJdxXD5fpHnTdGv%2f8qXJsjne3uN2U%3d
    X Ineke

    Like

  5. Hoi Do, Inderdaad heftige dagen geweest, maar denk zo : wat geweest is, moet niet meer komen. Volhouden en veeel sterkte! Mury

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

    Like

  6. Heftig zeg en dan vind ik het zo knap dat je toch altijd weer een positieve draai aan het verhaal kan geven! Veel sterkte, beterschap en alles wat verder nog gewenst kan worden in deze dagen!

    Like

  7. Thankyou Dominique for such an informative update, what a week it has been for you! I have thought of you many times, wondering how you are – was lovely to read your post. I am sorry there have been some exhausting, uncomfortable moments for you, and sad that you are in hospital – but it is good to know you are being well cared for and I hope you will be allowed home as soon as you are well enough. Sending hugs, love and many good wishes from Australia. Judy McShane xxx
    P.S. Lovely to see your beautiful smile, you are a courageous young lady!

    Like

  8. Heel goed van je Do, dat je alles zo mooi onder woorden brengt en alles zo positief blijft zien!
    Sterkte, beterschap en lieve groetjes.
    Ben en Joan.

    Like

  9. Hoi Dominique, dat was telepathie vanochtend met de mail en WhatsApp. Ik hoop voor je dat de volgende chemo minder akelige dingen voor je in petto heeft. Het was wel erg heftig. Ik vind het zo knap van je dat je er iedere keer weer een positieve draai aan weet te geven. Ik wens je veel sterkte voor de komende tijd.
    Ik stuur je mijn warme groetjes.

    Like

  10. Petje af voor jou …. wat heftig wat je allemaal moet hebben doorstaan.
    En dan ook nog is alles opschrijven in deze blog…
    Ik hoop dat je weer genoeg energie krijg om de volgende kuur aan te gaan. Sterkte meisie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: